وَ ساءَ سَبِيلًا : اين ازدواج فاسد ، راه بدى است . از اين آيه استنباط مىشود كه زنى كه در ازدواج پدر انسان بوده است ، نمىتوان با او ازدواج كرد . خواه پدر با او آميزش كرده باشد يا نكرده باشد . اين مطلب اتفاقى است . اختلاف در اين است كه اگر مردى با زنى زنا كرد ، آيا آن زن بر پسر او حرام مىشود يا نه ؟ از عموم آيه مىتوان استفاده كرد كه در اين فرض هم حرام است زيرا كلمهء نكاح بمعنى وطى هم به كار رفته است و اصل در معناى نكاح همين است و استعمال نكاح در عقد فرع است ، بنا بر اين سزاوار است كه كلمهء « نكاح » را در آيه شريفه ، بر هر دو معنى حمل كنيم . نكتهء ديگر اين است كه : همانطورى زن پدر بر پسر حرام است ، زن پدر پدر و . . . بر پسر و پسر پسر و . . . حرام است و در اين مساله خلافى نيست .